KOŚCIÓŁ SANTA TRINITA WE FLORENCJI – PEREŁKA W CENTRUM MIASTA

https://www.instagram.com/p/BwJbXMYFRMA/?utm_source=ig_web_copy_link
Plac Santa Trinita

Dlaczego warto odwiedzić kościół Santa Trinita czyli Świętej Trójcy we Florencji?

Florencja posiada niesamowitą ilość muzeów, kościołów i miejsc wartych odwiedzenia. (Pisałam w skrócie prawie o każdym z nich tutaj). Trudno więc zdecydować co zobaczyć i jak zaplanować wizytę. Kościół Santa Trinita we Florencji znajduje się w samym centrum miasta, przy placu i moście o tej samej nazwie. Wstęp jest bezpłatny i według mnie naprawdę warto tam wejść chociaż na chwilkę.

Kościół Santa Trinita został zbudowany prawdopodobnie w 9 tym wieku i wielokrotnie powiększany i zmieniany. Dzisiejsza bazylika łączy cechy architektury wczesnochrześcijańskiej, romańskiej, gotyckiej, renesansowej, barokowej i modyfikacji dziewiętnastowiecznych.

Oto kilka informacji, na co warto zwrócić uwagę będąc w kościele.

kościół Santa Trinita Florencja

FASADA KOŚCIOŁA – ELEGANCJA I KOLORYSTYKA PLACU
Zwróćcie uwagę na elegancką fasadę kościoła, która wkomponowuje się zarówno formą jak i kolorystyką w kontekst architektoniczny placu Santa Trinita. Fasada została wykonana pod koniec 16 go wieku z charakterystycznego dla Florencji brązowego kamienia “pietra forte”. Architektem był Bernardo Buontalenti, jeden z ulubionych i najbardziej utalentowanych artystów Kosmy I i jego syna Franciszka I. Na fasadzie figurują oryginalne rzeźby Giovanniego Battista Caccini, nad głównym wejściem Święta Trójca, a w niszy Św. Aleksy lub Św. Jakub Większy.

Krypta kościół Santa Trinita Florencja
Krypta

KONTRFASADA I KRYPTA – SKOK W CZASIE
Kontrfasada to fasada od wewnątrz i widać tutaj pozostałości po fasadzie romańskiej prawdopodobnie z 11 go wieku, kiedy to kościół został powiększony przez nowo założony zakon Vallombrosa. Warto zejść do podziemnej krypty w centrum kościoła. Możliwe, iż pochodzi ona z 9 go wieku. Nad kryptą znajdował się ołtarz a nad nim podwyższone prezbiterium czyli część dla kleru. Zwróćcie uwagę na kolumny i kapitele różniące się od siebie, prawdopodobnie pochodzące ze zburzonych budowli rzymskich we Florencji.

Kaplica Bartolini Salimbeni
Freski Lorenzo Monaco

KAPLICA BARTOLINI SALIMBENI – FRESKI Z ŻYCIA MARYI
Zamożne rodziny kupców i bankierów od średniowiecza kupowały boczne lub główne kaplice w kościołach i zamawiały do nich cykle dekoracyjne u ówczesnych artystów. Po prawej stronie od wejścia, czwarta kapliczka zasługuje na Waszą uwagę. Znajduje się w niej jedyny zachowany do dzisiaj cykl fresków malarza i zakonnika Lorenzo Monaco. Freski z początków 15 go wieku przedstawiają epizody z życia Maryi, takie jak jej ślub, śmierć czy wniebowstąpienie. Te historie wywodzące się z niekanonicznych pism, apokryfów cieszyły się dużym powodzeniem w sztuce religijnej. Obraz na ołtarzu przedstawiający Zwiastowanie to również dzieło tego samego artysty.

Dowiedz się co to jest fresk.

https://www.instagram.com/p/CRWdqerrDm8/?utm_source=ig_web_copy_link
Kaplica Sassetti

KAPLICA SASSETTI – ARCYDZIEŁO RENESANSU
Prawdziwa perełka w kościele to kaplica rodziny Sassetti, po prawej stronie od głównego ołtarza. Wrzućcie dwa euro na światło w automacie i podziwiajcie niesamowite freski z końca 15 go wieku wykonane przez Domenica Ghirlandaio i jego warsztat.

Francesco Sassetti, zamowił u artysty sceny z życie jego imiennika Św. Franciszka. Ghirlandaio połączył wydarzenia z życia świętego, takie jak zrezygnowanie z dóbr rodzicielskich, stygmaty czy próbę ognia ze scenerią pejzaży Toskanii i piętnastowiecznej Florencji. Na freskach widzimy również ówczesne postaci, nawet samego Wawrzyńca Wspaniałego i jego dzieci.
Ciekawostka: na jednym z fresków widać piazza della Signoria a na innym malarz przedstawił miasto Pizę z Krzywą Wieżą.

San Giovanni Gualberto
Jan Gwalbert podczas cudownego wydarzenia

CUDOWNY KRUCYFIKS
W kaplicy tuż obok, znajduje się krucyfiks, związany z cudowną historią. Założyciel zakonu Vallombrosa, Św. Jan Gwalbert, dzięki któremu kościół został odbudowany w 11 tym wieku, przeżył wydarzenie związane właśnie z tym krzyżem. Jan Gwalbert, jak to było w zwyczaju średniowiecznym, musiał pomścić śmierć swojego zamordowanego brata. Ale kiedy znalazł się z nim oko w oko, coś w nim tknęło i podarował mu życie. Udał się wtedy do pobliskiego kościoła na wzgórzu San Miniato al Monte, by się pomodlić. Podczas kontemplacji, Chrystus na krzyżu kiwnął do niego głową. Giovanni Gualberto zupełnie zmienił swoją mentalność po tym wydarzeniu, oddał się pokucie i życiu na odludziu, a po kilku latach założył zakon Vallombrosa, który zajął się walką z korupcją na łonie ówczesnego kościoła. Podobno ten właśnie krzyż wisi w kapliczce obok głównego ołtarza.

Luca della Robbia, Pomnik Benozzo Federighi, 1454
Majolika ozdobna dookoła grobu

KOLOROWA RENESANSOWA MAJOLIKA
W kaplicy Scali, po lewej stronie od głównego ołtarza, obejrzyjcie jeden z pierwszych przykładów kolorowej szklanej majoliki, techniki, która odniosła wielki sukces w 15 tym wieku. Początkowo Luca della Robbia, wynalazca techniki, otrzymywał tylko kolor biały i błękitny. Natomiast w ozdobie grobu biskupa z Fiesole Benozzo Federighi, widzimy różne kolory girlandyn i kwiatów. Całość robi piękne i eleganckie wrażenie. Grób został tutaj przeniesiony z pobliskiego kościoła San Pancrazio.

Poczytaj więcej o majolice.

Desiderio da Settignano Maria Magdalena
Maria Magdalena

WYCHUDZONA MARIA MAGDALENA
W ostatniej kaplicy, po lewej stronie od wejścia znajduje się drewniana rzeźba przedstawiająca Św. Marię Magdalenę. Kobieta w podeszłym wieku i umęczona przez posty i pokutę, pokryta długimi włosami, trzyma w prawej ręce pojemnik na olejki, którymi według Pisma Świętego chciała namaścić ciało Chrystusa. Takie przedstawienie Desiderio da Settignano skopiował od swojego mistrza Donatella, który rok wcześniej wykonał podobną figurę świętej, lecz w o wiele bardziej dramatycznym wydaniu. Rzeźba Donatella znajduje się w Muzeum Opera del Duomo.

Jeśli spodobał się Wam post, polubcie go, napiszcie do mnie, skomentujcie, podzielcie się .
I zapraszam do kontaktu i do wizyt po Florencji ze mną.

NA TROPIE CARLO LORENZINI COLLODI, AUTORA PINOKIA

Carlo Lorenzini, znany pod pseudonimem Collodi, autor jednej z najbardziej znanych na całym świecie powieści dla dzieci, Pinokio, urodził się, tworzył i zmarł we Florencji.

Chcecie wyruszyć na wirtualny spacer na jego tropie?
Wizyta zabierze Was w mniej znane miejsca Florencji, gdzie warto zajrzeć nie tylko ze względu na Pinokia.
Zobaczcie sami!


Dom urodzin Carlo Lorenzini Collodi

MIEJSCE URODZENIA CARLO LORENZINI COLLODI – AUTORA PINOKIA
W wąskiej, dość anonimowej uliczce Via Taddea, niedaleko Mercato Centrale we Florencji zatrzymujemy się obok domu pod numerem 25 (numer na czerwono). Jak informuje nas tablica upamiętniająca, Carlo Lorenzini, “ojciec” Pinokia urodził się właśnie tutaj w 1826 roku.
Kiedyś w tej części miasta mieszkały rodziny zamożne, które chciały być jak najbliżej Palazzo Medici, siedziby Medyceuszów. Dzisiaj jest to dzielnica studentów, barów i kiosków z jedzeniem i sklepów z pamiątkami i wyrobami skórzanymi.

Sklep Ginori we Florencji

PALAZZO GINORI – SKLEP Z PORCELANĄ
W eleganckim, dziewiętnastowiecznym palazzo Ginori, inna tablica upamiętnia miejsce zamieszkania Carlo Lorenzini Collodi jak również miejsce jego śmierci. Carlo czyli po polsku Karol był pierwszym synem kucharza i pokojówki pracujących u rodziny Ginori. Ta arystokratyczna rodzina dorobiła się fortuny dzięki produkcji porcelany. Według niektórych źródeł, zapłacili oni za studia przyszłego dziennikarza i pisarza, odgadując drzemiący w nim talent.
Dzisiaj na parterze kamienicy, znajduje się sklep z porcelaną, prawdziwy rarytas dla miłośników unikatów. Firma Richard-Ginori, obecnie własność Gucci, z fabryką niedaleko Florencji w Sesto Fiorentino od 18 go wieku produkuje światowej sławy porcelanę.

Pinokio rzezba we Florencji, Thomas Cecchi

PRZYGODY PINOKIA – WSPÓŁCZESNA RZEŹBA
Przy placu, obok hali targu Mercato Centrale we Florencji, mało kto zwraca uwagę na współczesną rzeźbę Thomasa Cecchi. Artysta przedstawił łobuza z długim nosem w dziwnej pozycji w towarzystwie diabła. Brązowy pomnik postawiono w 2006 roku, dokładnie 180 lat od daty urodzenia Carlo Lorenzini Collodi. To właściciel popularnej restauracji na tym samym placu, Trattoria Zà Zà nalegał na takie upamiętnienie.

Sam plac jest bardzo ciekawym i żywym miejscem we Florencji i zasługuje na wizytę, połączoną być może z odwiedzeniem jednej z wielu lokalnych restauracji.

Sklep Bartolucci we Florencji

SKLEP Z WYROBAMI Z DREWNA
Kto dzisiaj nie zna Pinokia? Książki, filmy, animacje, rysunki, maskotki… Przygody drewnianego chłopczyka przetrwały przemijanie czasu i dalej poruszają naszą wyobraźnię.

Pierwszy odcinek Przygód Pinokia został wydrukowany we Florencji w gazecie dla dzieci, Giornale per i bambini 7 go lipca w 1881 roku. Dwa lata później powstała książka, której sukces przewyższył jakiekolwiek oczekiwania. W ciągu wieku, Przygody Pinokia przetłumaczono na setki języków.

Na ulicy Via Condotta we Florencji, możecie zakupić dobrej jakości pamiątkę z Waszego pobytu. Historyczny sklep Bartolucci proponuje tylko wyroby z drewna i wiele z nich przedstawia właśnie Pinokia.
A kiedy ktoś zapyta dlaczego przywieźliście Pinokia z Florencji, będziecie znać odpowiedź!

Carlo Lorenzini Collodi, kaplica cmentarz Porte Sante Florencja

CMENTARZ PORTE SANTE I ROMAŃSKI KOŚCIÓŁ
Śmierć Carlo Lorenzini Collodi nadchodzi nagle w 1890 roku. Podobno wracając wieczorem do domu, mdleje on na schodach i już nie odzyskuje przytomności. Pisarz został pochowany w rodzinnej kaplicy na monumentalnym cmentarzu Porte Sante przy kościele San Miniato al Monte.
Kościół jest jednym z najstarszych i najpiękniejszych w mieście, a z tarasu można zobaczyć wspaniały widok na Florencję.
Warto więc odwiedzić to miejsce.

Park Pinokia w Collodi w Toskanii

ATRAKCJA POZA FLORENCJĄ – PARK PINOKIA
Jeśli natomiast macie ochotę wybrać się w ciekawy rejon Toskanii, to zapraszam do górzystej gminy Pescia.  Carlo Lorenzini spędził tutaj wiele lat swojego dzieciństwa w małej miejscowości Collodi i wybrał swój pseudonim właśnie na jej cześć. W drugiej połowie 20 go wieku utworzono tutaj park poświęcony przygodom Pinokia. Nad rzeźbami i architekturą parku pracowało wielu ówczesnych artystów takich jak Venturino Venturi, Emilio Greco czy Giovanni Michelucci.
Info

Chcecie posłuchać wielu innych opowieści podczas Waszej wizyty po Florencji?
Zapraszam do kontaktu.